O wątpliwych kartuskich newsach i pacyfikacji w Szadych Brodach.

 

Na stronie internetowej jednej z lokalnych gazet 22 lutego tego roku odgrzano reportaż Marii Dąbrowskiej (tak, tej od nieśmiertelnych Nocy i dni) z 1925 roku, z jej pobytu w Kartuzach. Jako sensacyjny zwiastun wytłuszczono informacje wybitnej pisarki o tym, że kartuzi służyli Krzyżakom i Brandenburczykom przeciw Polsce, byli ośrodkiem polityki germanizacyjnej kraju nawet w czasach panowania Rzeczpospolitej i że podobno stąd pomagano kierować sławną rzezią Gdańska dokonaną przez Krzyżaków. Reportaż ten publikowała m.in. „Pomerania” w 1983 roku na 600-lecie Kartuz, miłosiernie go jednak okrawając z informacji mijających się z faktami. Tym razem subiektywną prawdę pisarki podano nam jako wytłuszczoną, triumfalną prawdę obiektywną.

zdj. Barbara PisarekProstowanie informacji o kierowaniu rzezią gdańską będzie krótkie. Miała ona miejsce w roku 1308, a zakonników z Pragi czeskiej sprowadzono na nasze tereny w roku 1381, a więc 73 lata po rzezi. Być może miała autorka na myśli rok 1460, kiedy to ówczesny przeor klasztoru Schnelle spiskował w sprawie Gdańska w czasie wojny trzynastoletniej   z wodzem krzyżackim Fritzem von Raveneck. Jednak żadna rzeź z tego nie wynikła, a przeora szybko zaaresztowano.

Z prawdą o kartuzach - germanizatorach i ich polityce germanizacyjnej też chyba da się zwięźle uporać, choć opinia ta pokutuje do dziś nie tylko dzięki M. Dąbrowskiej. Popularyzowano ją na 600-lecie Kartuz w referacie Dzieje osady przyklasztornej w jego wersji ze stanu wojennego (600-lecie przypadło na rok 1983). Germanversion straszy też w Nowym Bedekerze T. Bolduana, ale pokutuje również w lokalnej świadomości dzięki wysiłkom jednego z miejscowych historyków, który latami wiódł młodzież szkolną do kościoła kartuzów, by tam wdrukowywać w chłonne umysły tę oczywistość. Teraz upiór germanizacji ożył dzięki młodemu adeptowi sztuki dziennikarskiej, który dokopał się do reportażowego rarytasu M.Dąbrowskiej. Tymczasem pojęcie germanizacji pojawia się w historii dopiero w wieku XIX i funkcjonuje tylko w odniesieniu do konkretnych działań zaborcy pruskiego. A przecież kartuzi żadnymi zaborcami nie byli, żadnego też zaboru nie utworzyli. Czy się mylę?

Dział: Zabytki
poniedziałek, 19 marzec 2012 23:39

Carthusian Trail - tłum. Szlak Kartuski

 

The length of the whole Carthusian Trail (pl. szlak Kartuski) is 67,6 km (42 miles). It is designated by a blue colour and it's code is PM-1537. It's length within the carthusian county is 37,5km (23,3m)

 

Dział: Native English
niedziela, 26 luty 2012 18:34

Gryf

Pochodzenie Gryfa

Gryf w herbie pomorskich regionów i miejscowości, a także dynastii Gryfitów, panującej w średniowieczu na Pomorzu,  jest mitycznym, uskrzydlonym zwierzęciem o głowie orła, ciele lwa i oślich uszach. Stworzenie to występuje zarówno baśniach, jak i w literaturze Z jego pochodzeniem związanych jest wiele legend.

Dwie z nich spisał Franciszek Sędzicki, pomorski literat i dziennikarz działający w latach 1920 – 1957.

Jedna z opowieści mówi, że Gryf powstał podczas tworzenia świata przez Pana Boga, jako efekt pomyłki. Gdy Pan Bóg zajęty był formowaniem postaci różnych stworzeń, przeszkadzał mu w tym zły duch, Przegrzecha, wyśmiewając poszczególne figury. Pan Bóg zdenerwował się, a anioł – asystent podał ciało lwa do części ciała orła. Gdy Przegrzecha znowu zaczął się śmiać, Gryf otrzymał ośle uszy do kompletu.

Dział: Miejscowości
niedziela, 19 luty 2012 15:00

Miasto Kartuzy

Kartuzy

Miasto powiatowe od roku 1923, do tego czasu gmina wiejska z niemieckiego panowania 3000 mieszkańców. 31 grudnia 2009 roku miasto miało 14 951 mieszkańców, aktualna liczba to około 17 tys.

Miejscowość klimatyczna 220 m nad poziomem morza, oddalonego o 33 km, położona na zwałach morenowych ostatniej epoki dyluwialnej. Herb miasta przedstawia głowę czarnego gryfa z czerwonym ozorem na niebieskim tle, nad głową siedem gwiazd srebrnych, pięciokątnych. Kolory chorągwi: niebieski, biały i czarny.

Dział: Miejscowości
wtorek, 07 luty 2012 22:50

Co warto zwiedzić w Kartuzach?

W Kartuzach godne polecenia są: Park z figurą Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej z piaskowca, Droga gaju Świętopełka, dawniej zwana  „ścieżką filozofów", Kościół poklasztorny, Kolegiata, Muzeum Kaszubskie, Galeria „Refektarz”.

 

Dział: Miejscowości
środa, 04 styczeń 2012 15:39

Szlak Kartuski

Długość całego szlaku Kartuskiego oznaczonego kolorem niebieskim o kodzie PM-1537-n wynosi 67,6 km, zaś jego długość w granicach powiatu kartuskiego wynosi 37,5 km.

Dział: Trasy piesze
środa, 04 styczeń 2012 13:04

Gmina Kartuzy

Gmina Kartuzy

Gmina liczy 31 162 mieszkańców i zajmuje powierzchnię ok. 207 km2, z czego tereny leśne  zajmują  44%, a zbiorniki wodne o powierzchni powyżej 1 ha (33 jeziora) stanowią około 5,5% ogólnej powierzchni. Siedzibą gminy są Kartuzy, miasto położone na wysoczyźnie morenowej nad jez. Karczemnym, Klasztornym Małym, Klasztornym Dużym i Mielenko. Od zachodu graniczy z Kaszubskim Parkiem Krajobrazowym, a od południa i wschodu z Kartuskim Obszarem Chronionego Krajobrazu.

Perłą wśród zabytków gminy Kartuzy jest pochodzący z przełomu XIV i XV wieku Zespół Poklasztorny zakonu kartuzów, w skład którego wchodzą: kościół poklasztorny podniesiony w 1992 roku do rangi kolegiaty, refektarz, erem oraz budynek gospodarczy. W pobliżu Kolegiaty mieści się tzw. Gaj Świętopełka, którego centralnym punktem jest położona na Jeziorze Klasztornym Wyspa Łabędzia. Walory turystyczne odnaleźć można także w malowniczym otoczeniu miasta i w miejscowościach położonych w gminie Kartuzy. W miejscowości Sianowo znajduje się Sanktuarium Matki Boskiej Królowej Kaszub, w okolicy wsi Mirachowo nad jeziorem Lubygość znajduje się grota wyżłobiona   w piaskowcu. W zachodniej części gminy rozciąga się kompleks Lasów Mirachowskich wraz z grupą jezior Potęgowskich. Szczególny walor ma tu „Szczelina Lechicka” (punkt widokowy) – głęboko wcięte zwężenie pomiędzy jeziorami Lubygość i Kocenko. Na terenie gminy znajdują się także inne punkty widokowe takie jak: „Cieszonko”, „Góra Sobótka”, „Złota Góra”, „Jastrzębia Góra”. Ciekawym walorem turystycznym jest także część Drogi Kaszubskiej,  przebiegająca przez gminę w południowo-zachodniej części.

Dział: Gminy

Sieć wodna powiatu kartuskiego tworzy zwarty system hydrograficzny, którego głównym węzłowym rejonem są Wzgórza Szymbarskie z przylegającym do nich obszarem. Osią tego systemu jest główny dział wodny  oddzielający rzeki uchodzące bezpośrednio do Bałtyku od rzek uchodzących do Wisły. Do pierwszych należą Łeba i Słupia, których źródła znajdują się na obszarze powiatu, do drugich natomiast Radunia i Wierzyca mające tu również swoje źródła.

Dział: Przyroda
wtorek, 03 styczeń 2012 15:39

Powiat kartuski.

Przez Polskę przebiega 34 151 kilometrów wyznakowanych przez Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze szlaków pieszych nizinnych, w tym na terenie powiatu kartuskiego znajduje się ich 231,63 kilometrów.

Poza szlakami pieszymi istnieją znakowane i nieoznakowane szlaki rowerowe, narciarskie, wodne – żeglarskie i kajakowe oraz szereg innych tras turystycznych przeznaczonych do odbywania krótkich wycieczek pieszych głównie o charakterze poznawczym i dydaktycznym, jak na przykład szlaki przyrodnicze, ekologiczne czy dydaktyczne.

Dział: Miejscowości
Strona 16 z 16

Skocz do:

Polecamy

Dąb Wybickiego
( / Place zabaw)

Zdjęcie z galerii

Ostatnie komentarze

Gościmy

Odwiedza nas 262 gości oraz 0 użytkowników.

szwajcaria-kaszubska.pl