Park obejmuje centralną część Pojezierza Kaszubskiego o bardzo urozmaiconej rzeźbie terenu, o dużych walorach przyrodniczych, kulturowych i rekreacyjnych. Kaszubski Park Krajobrazowy utworzony został Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku  z dnia 15 czerwca 1983 roku. Plan przestrzennego zagospodarowania opracowano w latach 1981-1985 w Biurze Planowania Przestrzennego w Gdańsku. Plan ten nie został zatwierdzony. Sytuację prawną KPK unormowało Rozporządzenie Nr 5/94 Wojewody Gdańskiego z dnia 8 listopada 1994 roku w sprawie wyznaczenia obszarów chronionego krajobrazu, określenia granic parków krajobrazowych i utworzenia wokół nich otulin oraz wprowadzenia obowiązujących w nich zakazów i ograniczeń (Dz. Urz. Woj. Gdańskiego Nr 27 z dnia 25 listopada 1994 r., poz 139, zał. 4). Rozporządzenie to zmieniło przebieg granic KPK, ustanowiło otulinę KPK i wprowadziło szereg zakazów i ograniczeń użytkowania jego obszaru.

Pojezierze kaszubskie, podobnie jak cały obszar północnej Polski, pokryte jest osadami wieku czwartorzędowego, pochodzącymi głównie z zasypania glacjalnego. Pokrywa osadów polodowcowych o zmiennej miąższości 100-200 m tworzy powierzchniową pokrywę geologiczną, której zarówno materiał skalny ją budujący, jak i ukształtowanie jej powierzchni są efektem działania lądolodu i jego wód roztopowych. Glacjalny więc charakter utworów skalnych oraz ogromne bogactwo form ukształtowania terenu nadają dominujące piętno krajobrazowi powiatu kartuskiego.