Żëdzë mùszą dzys mieć jaczé swiãto, że to tako wilczo pogoda je. Wieje, jakbë sã żid pòwiesył.
Jak wieje silny wiatr, że się ktoś powiesił, znak.
Wieś przy zachodnim brzegu Jeziora Raduńskiego.
Wieś składająca się z dwóch części: skupiska budynków przy drodze nr 20 i ulicówki w pobliżu dawnego dworu.
Największa wieś powiatu kartuskiego.
Miejscowość w gminie Przodkowo, o typowej dla środkowych Kaszub rozproszonej zabudowie.
Wieś przy drodze z Żukowa do Kościerzyny, wśród lasów, nieopodal Jaru Raduni. Od połowy XVIII w. znajdowała się tutaj karczma, a osada była własnością norbertanek.
W zapiskach i dokumentach w języku polskim, niemieckim i łacińskim różnie zapisywano nazwę wsi. W języku kaszubskim, od najdawniejszych czasów nazwa ta nie zmieniła się.
Wiele miejscowości ma swoje legendy, które są przekazywane w ustnych podaniach z pokolenia na pokolenie. Przeważnie ich treści sięgają bardzo odległych czasów. Bardzo często legendy mają potwierdzenie z faktami udokumentowanymi w kronikach kościelnych. Zdawać należy sobie sprawę z tego, że każda rodzinna legenda jest spuścizną długich stuleci, stanowiącą pamiątkę po naszych przodkach.
Odwiedza nas 220 gości oraz 0 użytkowników.
